بگيرد اعم از اينكه مراجعت حقيقتا صورت گيرد يعنى واقعا از مكه كوچ و به وطن خود رهسپار شد و به آن رسيد يا در واقع و حقيقت به شهر خود وارد نشد ولى در حكم آن قرار گرفت مثل اين‌كه در مكه بقدرى ماند كه اگر از آن خارج شده بود تا اين زمان قطعا بشهرش رسيده بود يا بعد از اتمام مراسم به مدت يك ماه در آنجا توقف كرد كه در اين صورت بعد از انقضاء آن اگر باز در آنجا بخواهد بماند در حكم مراجع بوده و مىتواند هفت روز را بگيرد . و سپس مىفرماين : از تقييد مرحوم مصنف در متن كه خصوص سه روز را به توالى مقيّد نمود نه هفت روز باقى را مىتوان استفاده كرد كه موالات تنها در سه روز معتبر است و اين رأى همانطورى كه سابقا گذشت اجود القولين در اين مسئله مىباشد . قوله : فى محله : ضمير به هدى راجع است . قوله : و لو بالاستدانه على ما فى بلده : مقصود از ( ماء موصول ) تمكن و قدرت بوده و ضمير در [ بلده ] به ناسك عائد است و تقدير عبارت چنين است : عجز حتى من الاستدانة اعتمادا على تمكنه فى بلده . قوله : و الاكتساب اه : معطوفست به [ الاستدانة ] . قوله : بيع ما عدا المستثنيات فى الدين : اينعبارت نيز به [ الاستدانة ] معطوف است و مراد از مستثنيات دين اموالى استكه بدهكار را ملزوم به فروش آنها و پرداختن ديونش نمىكنند و شرعا نيز بر او واجب نيست آنها را به پول تبديل كند مانند خانه ، اثاث